X
تبلیغات
گروه آموزشی ادبیات عرب
ارائه مطالب آموزشی برای گروه

 

 

 

باسمه تعالی

سازمان آموزش و پرورش استان اصفهان

معاونت آموزش و نوآوری

کارشناسی تکنولوژی و گروه های آموزشی دوره متوسطه

برنامه عملیاتی سالیانه گروه آموزشی زبان وادبیات عرب دوره متوسطه

مدیریت آموزش و پرورش شاهین شهر (سال تحصیلی 90-89 )

 

برنا مه

ردیف

 

زمان بندی

واحد

مقدار

بهبود روش های یاددهی ــ یادگیری( طراحی آموشی )

1

فعالیت اعلام شده از طرف دبیرخانه راهبری کشوری درس عربی .

با توجه به زمان اعلام شده

با توجه به پیامد مطرح شده

با توجه به پیامد مطرح شده

2

تشکیل کارگاه آموزشی روش های فعال تدریس درس عربی جهت همکاران .

درطول سال تحصیلی

کارگاه

2 واحد

3

برگزاری مسابقه طرح درس نویسی مبتنی بر T I  روش های فعال یادگیری

پاییز و زمستان

پروژه

1مورد

4

شناسایی دبیران مرتبط یا غیر مرتبط و مدارک تحصیلی آن ها  .

پاییز

برنامه

1مورد

5

نظارت بر تدریس همکاران و بازدید از کلاس همکاران.

در طول سال تحصیلی

پروژه

9روز بازدید

ارتقاء هدف های آموزشی ( خلاقیت و  نوآوری )

1

فعالیت اعلام شده ازطرف دبیرخانه راهبری کشوری درس عربی .

با توجه به زمان اعلام شده

با توجه به پیامد مطرح شده

با توجه به پیامد مطرح شده

2

اجرای جشواره روش های تدریس .

در طول سال تحصیلی

جشنواره

1مورد

3

 

برگزاری مسابقات علمی بین همکاران و دانش آموزان.

درطول سال تحصیلی

گردهمایی

1مورد

4

برگزاری نمایشگاهی از دست ساخت­های دانش آموزان جهت سرعت در یادگیری  .

در طول سال تحصیلی

جشنواره

1مورد

5

 

برگزاری سخنرانی علمی ــ دعوت از اساتید مجرب برای بهبود روش های فعال تدریس  .

در طول سال تحصیلی

معلم یا همایش یا گردهمایی

1مورد


 

 

 

 

 

باسمه تعالی

سازمان آموزش و پرورش استان اصفهان

معاونت آموزش و نوآوری

کارشناسی تکنولوژی و گروه های آموزشی دوره متوسطه

برنامه عملیاتی سالیانه گروه آموزشی زبان وادبیات عرب دوره متوسطه

مدیریت آموزش و پرورش شاهین شهر (سال تحصیلی 90-89 )

برنامه

ردیف

فعالیت

زمان بندی

واحد

مقدار

مشارکت در برنامه ریزی درسی ( نقد و تحلیل کتب درسی )

 

1

 

فعالیت اعلام شده از طرف دبیرخانه راهبری کشوری درس عربی .

با توجه به زمان اعلام شده

باتوجه به پیامد مطرح شده

باتوجه به پیامد مطرح شده

2

برگزاری کلاس ضمن خدمت جهت نقد و بررسی کتاب عربی ... جهت همکاران .

درطول سال­تحصیلی

دوره

1 مورد

3

دعوت از سخنران جهت نقد و بررسی کتاب درسی .

درطول سال­تحصیلی

سخنران گردهمایی

1 مورد

4

 

بررسی و بازخورد نظرات دانش آموزان در مورد محتویات کتب درسی .

در طول سال تحصیلی

پروژه

1مورد

5

 

اجرای مسابقه طراحی سوالات امتحانی استاندارد درس عربی  .

پایان نویت اول و دوم

گردهمایی

1مورد

ارتقاءسطح یادگیری و نظرات بر ارزشیابی ( ارزشیابی و سنجش )

1

فعالیت اعلام شده از طرف دبیرخانه راهبری کشوری درس عربی.

با توجه به زمان اعلام شده

باتوجه به پیامد مطرح شده

با توجه به پیامد مطرح شده

2

بازبینی اوراق امتحانی و بررسی نحوه طراحی سوالات امتحانی .

طول سال تحصیلی

بازدید

2مورد

3

نظارت برنحوه ارزشیابی مستمر از دانش آموزان از طریق بازدید از کلاس معلمان و بررسی کاربرگ معلمان  .

درطول سال تحصیلی

بازدید

4مورد

 

4

ارزیابی سوالات پایانی نوبت دوم و ارایه بازخورد به طراحان .

 

بهمن ماه ـ تیرماه

بازدید

2مورد

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم آبان 1389ساعت 9:2  توسط قاسمی  | 

همکارگرامی سرکار خانم /جناب آقای.................... برنامه مجامع گروه درس عربی در سال تحصیلی90- 89 به شرح ذیل می­باشد.

حضور به موقع و مستمر شما در این گردهمایی ها موجب امتنان خواهد بود.

 

روز

تاریخ

ساعت

موضوع

مکان

یکشنبه

16/8/89

18:30 ـ 5/16

بررسی کتاب عربی اول ــ تحویل فرم ارزشیابی سئوالات به همکاران ـ دعوت از همکاران جهت ارسال مقالات و سئوالات استاندارد ـ نظر خواهی از همکاران برای  پیشرفت کار گروه.

 

مرکز تحقیقات

 

سه شنبه

7/10/89

18:30 ـ 5/16

بررسی کتاب عربی دوم عمومی ـ یاد آوری در زمینه طراحی سئوالات امتحانی استاندارد ـ ارائه طرح درس و نمونه سئوالات امتحانی ـ بررسی مسایل جاری گروه.

 

مرکز تحقیقات

 

دوشنبه

16/12/89

18:30 ـ 5/16

بررسی کتاب عربی سوم عمومی ـ نظر خواهی در مورد امتحان هماهنگ درس عربی ـ ارائه یک نمونه روش تدریس فعال توسط یکی از همکاران.

 

مرکز تحقیقات

 

شنبه

10/2/90

18:30 ـ 5/16

ارائه گزارش عملکردسالانه گروه ـ برگزاری انتخابات سرگروهها ـ دعوت از استاد جهت ارائه مطلب  پیرامون درس عربی سوم ادبیات .

 

مرکز تحقیقات

 

 

 مدیریت آموزش و پرورش شاهین شهر

گروه آموزشی زبان و ادبیات عرب

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم آبان 1389ساعت 8:19  توسط قاسمی  | 

 

                                                     باسمه تعالي

نمـونه سـؤال عـربي3 عمومي                       درس: هفتم                     تهيه کننده : گروه عربي منطقه آموزش و پرورش شاهين شهر

 

 

 

 

 

 

 

5/3

 

ترجمِ العباراتِ التاليةَ إلی الفارسيّةِ :

1- القرآن يَجعَلُ الدّنيا وسيلة لِلحُصولِ عَلَی العُقبی.   

2- انّ القرآنَ قدعدَّ المواهبَ الطّبيعيّةَ وسيلةً لبقاء حياتهِ.  

3- مِن واجبِ الانسانِ أن يسعَی للانتفاع بالنّعمِ نَحو الکمال.  

4- فَوَ اللهِ ما أوليائي منکم وَ من غيرکُم الّا المتّقونَ.  

5- فَمِن أينَ نعرفُ أنَّ الوالدةَ قَدقَصَدَتني مثلاً.  

6- کانَ الـمُسلمونَ يرحلونَ الی أقصَی الأرضِ باحثينَ عن العُلُوم.  

7- قُل : مَن حَرَّمَ زينةَ اللهِ الَّتي أخرَجَ لِعبادِهِ. 

1

 

2

 

الف) تَرجِم الکَلِمتينِ : ألتقدّم (          )                   دارو سازی (          )

ب) اکتُب المطلوبَ : متضادّ (( ألابرار )) (         )        مرادف (( تبديل)) = (           )

2

 

5/2

 

الف) أکمِل ترجمةَ الجملةِ التاليّة :

کُنّا نَعتَقِدُ أنّنا قَد طَرَحنا نظَريّاتٍ لِاوّلِ مَرَّةٍ.   ......که ما نظرياتی را برای اولين بار......

ب) عيِّن الصّحيح ممّا اُشيراليهِ بخطٍّ :

يَسمَحُ القرآنُ لِلناسِ أن لايترُکُوا الدّنيا      ( می شنود، اجازه می دهد، اجازه داده )

ج) ميّز التّرجمة الصّحيحة لهذه العبارة :

قد نَزَّلَ اللهُ ماءً مبارکاً من السَّماءِ.

خداوند آب مبارکی را از آسمان نازل کرده است.      خداوند آبی مبارک از آسمان فرود آورد.

د) عَرِّب ما اشيراليه بخطٍّ :

ألقرآن لايَسمَحُ لَنا أن نَترُکَ الدّنيا بـ.....الحُصُولِ عَلَی الآخرةِ :

قرآن به ما اجازه نمی دهد که به بهانه­ی رسيدن به آخرت، دنيا را ترک کنيم.

هـ) صَحِّح الخطأ في ترجمةِ هذهِ الآية :

*اذا السّماء انشقّت*زمانی که آسمان شکافت .............

3

 

2

الف) للتعريب :

1- اموالمان را در راه خدا انفاق می کنيم :

2- خدايا به ما روزی فرما :

 

ب) صَحِّح الأخطاءَ في التّرجمة : الهي! لا­­تَرُدَّ حاجتي : خداوند نياز مرا بازنمی گرداند.

4

 

 

 

 

5/2

إقرأ النّصَّ التالي ثمّ أجِب عنِ الأسئلةِ :

ألقرآن يُخرجُ المجتمعَ مِنَ الکسل إلی النّشاط و لايَسمَحُ لنا أن نَترُکَ الدّنيا و يَجعَلُ الدّنيا وسيلةً للحصولِ علی العُقبی و لايُحرِّمُ الاستفادةَ مِنَ النِّعَم. بعضُ الناسِ يُضَيِّعونَ النّعَمَ الإلَهيَّةَ بالاستفادة في غير الحقّ، اؤلئکَ هُم الکفرةُ لِأنّهم لايَتَدَبَّروُنَ القرآنَ. 

الف) هل القرآن يَسمَحُ للنّاس أن يقصدوا الدّنيا فقط ؟

ب) لماذا يُضَيِّعُ بَعضُ الناسِ المَواهِبَ الالهيّةَ ؟

ج)  اکتب المتضاد من «الکسل »و المرادف من ((  النّعم )) ؟

د) ما هواعرابُ (( لايَتَدَبَّرُونَ )) في النّصِّ ؟

هـ) عَيِّن اعرابَ کلمَتي (( الدنيا )) و (( العقبی )) في النَّصِّ ؟

5

 

1

الف ) عَرِّب ما بين القوسينِ :                  ( ...... يومئذٍ مُسـفِرةٌ ) ( چهره هايی )

ب) ما هو الخطأ للفَراغ :                      عَمَـلُ الانسان ......... ( باقٌ، باقٍ )

6

5/

 

املاء الفراغ بالکلمةِ المُناسِبَة :

الف) الّلهمَّ ..... کلَّ اسير( آزادکردن )       ب) .......... لاتَنسَ القيامةَ ( ای قدرتمند ) 

7

 

 

5/1

 

 

الف) عيّن أعرابَ ما اُشيَر اليه بخطٍّ : 1- وَرَتِّلِ القرآن ترتيلاً                              

ب) اجعل في الفراغ کلمةً مناسِبَةً

يا..... الطّلبةُ! اِسعَوا في الدِّراسَةِ ( ايُّها، أيتها )  

يا..... جاهد الکفار و المنافقين ( ايها النبیُّ ، ايتها النبیُّ )

8

 

2

 

 

 

اکتب التّحليلَ الصَّرفيَّ و الاعرابَ لما تَحتَهما خطٌّ:

(( إذا التَبَسَت عليکُم الفِتَنُ کَقِطعِ اللّيلِ المُظلِم فَعَلکُم بالقرآن ))

التبست :                                                                      

المظلم :

9

 

 

 

 

5/2

ب) صَحِّح الأخطاءَ :

أللّهمَّ أشبِعَ کُلُّ جائعٍ.

يا الله : سُد فقرُنا بغناکَ.يا ذوالجود و الکرم أُرزُقنا.

أيّها النّفسُ إلی مَتَی الغفلةُ ؟ 

ج) شَکِّل الکلماتِ الّتي تحتَها خطٌّ :

من ضّيع النّعم باستفادته في غير طريق الحق فقد کفربها ............

 

                                                                           

10

 

ارجولکم التوفيق و النّجاح

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1389ساعت 22:28  توسط قاسمی  | 

 

 

                                                     باسمه تعالي

نمـونه سـؤال عـربي2 عمومي خرداد ماه 89                                          تهيه کننده : گروه عربي منطقه آموزش و پرورش شاهين شهر

 

 

 

5/3

 

 

ترجمِ العباراتِ التاليةَ إلي الفارسيّةِ :

الف) تري الجبال تحسبها جامدة و هي تمرُّ مرّ السحاب.

ب)  العلم و الدين جناحان للإنسان لا يقدرُ الطيران الاّ بهما.

ج)  هوّن عليک، لي خطّةٌ لا يدرکها أحدٌ حتّي الشيطان.

د)  ليعلم الإنسانُ أنّ جميع الکائنات مسخرة له و إنّما خُلِقَت لِخدمته.

ه)  ايّتها الطالبةُ! حاولي اليومَ لِتهذيب نفسکِ لِکَي تتقدمي غداً.

و)  بقدر الکدّ تُکتَسَبُ المعالي        و مَن طَلَبَ العلي سهر الليالي

ز)  من نَصَبَ نفسه للناس أماماً فليبدأ بتعليم نفسه قبل تعليم غيره.

 

 

1

 

 

 

 

1

أجب عمّا طُلِبَ مِنک :

الف) رائعة ( بالفارسية ) :        ب) زمان مرگ ( بالعربية ) :        ج) مترادف (( بهيج )) :         د) متضادّ (( حارّ  )) :     

2

 

 

 

 

 

 

5/1

عيِّن الصّحيح في التّرجمة :

الف)کانت شرکةٌ تُعلنُ منذُ مُدّةٍ عن حاجتها إلي موظّفٍ لائقٍ.

1) شرکت از مدتي پيش نيازش را به کارمندي شايسته اعلان کرده بود.

2)شرکتي از مدتي پيش نيازش را به کارمندي شايسته اعلان مي کرد.

ب)لنبتعد عن الکذب:

1) بايد از دروغ دوري بجوييم

2) از دروغ دوري مي جوييم

ج) لُغةُ المسلمين المشترکةُ هي اللغةُ العربيةُ.

1) زبان مسلمانان مشترک و زبان عربي است.

2) زبان مشترک مسلمانان زبان عربي است.

3

 

 

 

2

الف)صَحِّح الأخطاء في الترجمةِ :

کيف أحدثَت قطراتُ الماء ثقباً في الصخرة؟ چرا قطره هاي آب سوراخي در سنگ ايجاد مي کند.

 

ليتَ الإنسانَ يُدرکُ سِرّ هذا الجمال. کاش انسان راز آن زيبايي را درک مي کرد.

 

کانت هؤلاء التلميذات قد طالعن دروسهنّ. اين دانش آموزان درسها را مطالعه کردند.

 

ب) للتعريب :

بهلول خواست مقدار اخلاص سازنده را بيازمايد.

4

 

2

 

 اکتب التّحليلَ الصَّرفيَّ و الاعرابَ لما تَحتَهما خطٌّ:

(( اِجتهدنا کثيراً لِننجحَ في الإمتحان.

 

 

 

5

2

إقرأ النّصَّ التالي ثمّ أجِب عنِ الأسئلةِ :

رأي ذئبٌ جائعٌ في المزرعةِ حمارينِ سمينين يأکلان العشبَ. فأقبلَ نحوَ واحدٍ مِنهما لمّا شاهده الحمارُ المسکينُ تظاهر بالعرج. فسأله الذئبُ عَن السببِ. فأجابَ الحمارُ: دخَلَت في رجلي شوکةٌ کبيرةٌ و اُحسُّ بألمٍ. أخذ الذئبُ رِجلَ الحمار للتفتيش عن الشوکة فضربه الحمارُبرجله و وقع الذئبُ علي الأرضِ وفرّ الحمارُ فقال الذئب في نفسه : هذا جزائي، فأنا وحشٌ مفترسٌ لا طبيبٌ مُعالجٌ !

1) ما کان يفعلُ الحمارانِ في المزرعة؟

2) متي تظاهر الحمارُ بالعرج؟

3) عين فعلاً مزيداً و اسماً مشتقاً.

4) عَيِّن اعرابَ کلمَتي (( جائعٌ )) و (( العشب )) في النَّصِّ ؟

6

 

 

 

 

 

 

5/1

 

 

 

 

الف ) عين نوع المعارف الّتي تحتها خطٌّ: نهض عقيلٌ و ذهب نحو دارالحکومة       

          

ب) اُکتب العدد المناسب للفراغ:

1) إنّي رأيتُ         کوکباً.( يازده )              2) هذه       کُتُبٍ. ( سه ) 

 

ج) عيّن الصّفة و المضاف إليه لهذه العبارة: السلام علي عِبادِ اللهِ الصّالحينَ.           

 

 

7

 

 

 

2

 

 

املاء الفراغ بالکلمةِ المُناسِبَة :

الف) کتبتُ           ( التمرينينِ- التمريناتَ- التمرينانِ )     

 ب) کُلّکم            ( راعٍ-راعٌ- راعياً )

ج) شاهدتُ           ( موسَي- موسي- موسَي)

د)                مُعلمون. (هؤلاءَ- اؤلئکِ- هؤلاءِ )

ه) أصبحوا           للأخرين. ( أئمةً - أئمةٌ –أئمةٍ )

و) لا       أقطعُ مِن الحقِّ. ( السيفَ- سيفَ- سيفاً )

ز) ايام الدّراسةِ مِن الايامِ       .( الجميلةِ- الجميلِ- جمِيلِ)

ح) يجتهدُ       المدارس في تعليم التّلاميذ. (معلمو- معلمون- المعلمون)

 

8

 

 

75/2

 

 

 

 

الف) عيّن أعرابَ الأفعال المضارعة و علامة :

1) هم يتعلمون اللغةَ العربيةَ لِکَي  يفهموا لغةًحيةً. 2) الکسلانُ لم ينجح في الحياة.    

                            

ب) غَيّر المبني للمعلوم للمجهول: اِکتَسَبَ علي تجربةً في هذا العملِ. 

 

ج) ميّز اسم الحروف المشبهة و خبرها: لعلّ أخاک يدرک قيمةَ الوقت. 

 

 

9

 

75/1

 

 

 

 

الف) شکّل ما تحته خطٌّ: 

وأرسلنا إلي فرعون رسولاً.                                                     مَن يعمل الخير ينتفع به.

ب) عين نوع الإعراب ( محلي-تقديري- فرعي- اصلي) لما اُشير إليها بخطٍّ.

هي زاهدةٌ عن الدنيا.                                                            العاقل مَن يعتبرُ بالتجاربِ.

 

ج) أدخل أحَدَ الأفعال النّاقصة علي هذه العبارة: أخوک ذو علمٍ.

10

 

 

ارجولکم التوفيق و النّجاح

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1389ساعت 22:27  توسط قاسمی  | 

                                         

المرادفه                                               المرادفه

لا تیاس= لا تقنُط                                     قِبَل = جانب

قَوَّ= اُشدُد                                             نَظَر = شاهَدَ

                                                        الصُعوبَة = المَشقَّة

المتضاد                                                

الجوانح ≠ الجوارح                                   المتضاد

الدنیا ≠  الاخرة                                       قبل ≠ بعد

النِّعم ≠ النِّقم                                            جَلَسَ ≠ نَهَضَ

                                                         القوی ≠ الضعیف

جمع التکسیر                                         

الجوارح  جمع   الجارِحة                               جمع التکسیر

النِِِعم ← النِّعمة                                         التجارُب ← التجربَة

العلوم ← العلم

العیوب ← العیب                                  

الجوانح ← الجانحة                              

الایّام ← الیَوم                                     

العِباد ← العَبد                                    

                                            

                                                                                                       

المرادفه                                                                       المرادفة

            

الجمیل = الاًنیق                                                           المعصیة = الذَّنب                                                          

المثالی = الاُسوة                                                            المتفضَّل = الغافِر

تعرفُ = تعلمُ                                                                 الفقراء   = المساکین

الثمن = القیمة                                             

                                                                                     المتضاده

المتضادة                                                                     الخیر ≠ الشَّر

الرخیص ≠ الباهظ                                                         کافر ≠ مومن

معاً ≠ وَحدَه                                                                   مبشِّر≠ منذِر

البشیر ≠ النذیر                                                              المعروف ≠ المنکر

                                                                                     الامر ≠ النَّهی

جمع التکسیر                                                 عَفَوتَ ≠ عاقَبتَ

                                                                                 المظلومین ≠ الظّالمین

الالبسه ← اللباس                           

الاحذیه← حذاء                                                         جمع التَّکسیر

الاخبار← الخَبَر                                                        الفقراء← فقیر

الدروس  ← الدَّرس                                                     الاموال ← مال

الدَّقائق ← الدَّقیقه                                                         الشَّرور  ← شرّ

الصُّحُف ← الصَّحیفة                                                   الأخوان ← أخ

                                                                                    الاجیال ← جیل

                                                                                    المعاصی ← معصیة

المساکين  ← مسکين

                                                                                        

المرادفة                                                  المرادفة

 

الحُسن = الجمال                                      الطیّب = الجيّد

الجمیل = البدیع                                         الاعزاز = الاکرام

                                                           الدّار = البیت

المتضادة                                              

                                                         المتضادة

البشیر ≠ النذیر                                           القلیل ≠ الکثیر

الکافر ≠ المومن                                        

الناقص ≠ الکامل                                       جمع التکسیر

المشرق ≠ المغرب                                      الاًطبّاء ← الطبیب

                                                         الاخبار ← الخبر

جمع التکسیر                                            المرضی ← المریض  

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    الاًقسام ← القِسم

الانواع ← نوع                                          النّواحی ← النّاحیة

الشباب ← شابّ                                          القِطع ← القطعة

الدقائق ← دقیقه                                          الآمال ← الأمّل

التّجار← تاجر                                            الامراض ← المرض

الدَّراهم ← دِرهَم                                       

السّوابق ← سابق                                    جمع التکسیر

الاًلبسة ←  لباس                                       الفقراء ← الفقیر

                                                          الهدایا ← الهدیة

                                                          الشباب ← الشّاب

                                                          المعاصی ← المعصیة

                                                            

                              

جمع التکسیر                                    المرادفة

                                            

عباد ← عبد                                     الطاغیة = الباغیة

بیوت← بیت                                    المغفرة = المعذرة

التّیجان← التاج  

                                                 المتضادة

المتضاده                                        

                                                   الصّادق ≠ الکاذب

العاقل ≠ الجاهل                                 تَمَّ ≠ نَقَصَ

                                                   الحسنة ≠ السّیئة             

                                                   یصدقون ≠ یکذبون

                                                   الظلمة ≠ النور       

                                                   النّار ≠ النّعیم

           

                                                  جمع التکسیر

                                                  العطشی ← العطشان

                                                  الرِّجال ← الرجل

                                                  المظالم ← المظلمة

                                                  الرُووس ← الراًس

                                                  الاًبناء ← الاِبن

                                                  الاًنواع ← النّوع

                                                  الاصدقاء ← الصدیق

                                                 المدن  ← المدينه

                                                 الرسائل  ←  الرّسالة

                                                 الاشکال ← الشکل

                                                 الانفس ← النفس

                                                 الاولاد ← الولد

                                                 الاقدام ← القدم

                                                 الاَخوان ← الاَخ

                                                  الاًزهار ← الزهرة

                                                  المصائب ← المصعبة

 

المرادفة                                                    جمع التکسیر

                                                              

الجنّی = الطَّری                                           الحُکّام ← الحاکم

الفوم = الثوم                                               الاطفال ← الطفل

المُسلّط = المسیطرة                                       الصبیان ← الصبی

الاطفال = الصبیان                                        الکبار ← الکبیر

                                                             الاعداء ← العَدُّو

المتضادة                                                   الانفس ← النفس

العجلة ≠ التانی                                            الاموال ← المال 

 الصغیرة ≠ الکبیرة                      

 

جمع التکسیر                                 

الابدان ← البدن

الاعناب ← العنب  

العناصر ← العنصر

الاملاح ← الملح

الملوک ← الملک

الفواکه ← الفاکهة

الاًطعمة ← الطعام

المصابیح ← المصباح

الفضائل ← الفضیلة

الجراثیم ← الجرثومة

الاعلام ← العَلَم

الفًئران  ← الفًارة

الکفران ← الکافر

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1389ساعت 22:22  توسط قاسمی  | 

حادثه و تاريخچه كربلا دو صفحه دارد؛ يك صفحه سفيد و نورانی و ديگری صفحه ای سياه و ظلمانی، كه هر دو صفحه در صحنه روزگار، بی نظير است.
    صفحه ظلمانی از آن نظر كه در آن فقط جنايت ديده می شود كه شايد به جای حادثه بهتر باشد فاجعه بناميم. آب ندادن به انسانها را می بينيم، شلاق زدن زن و بچه اسير و تشنه را می بينيم، سوار كردن اسير بر شتر بی جهاز را مي بينيم، ترساندن زن و بچه های يتيم و آتش زدن خيمه های آنها را می بينيم، عريان كردن سر بهترين زنان عالم را می بينيم كه جانيان آن يزيد بن زياد و عمرسعد و شمر و خولي و حرمله و  …هستند.
    در دنيا جنگهای بسياری ديده شده مانند جنگهای صليبی، جنگ اروپائيان در اندلس ،كشتار آمريكائيان در ويتنام و ...  ولي اين طور فاجعه ای ديده نشده كه اهل بيت و دوستان و بزرگان خود را اينگونه به شهادت برسانند.


    صفحه نورانی آن كه مقدّس و دارای درس اخلاقی ولی گريه آور است افتخارات امام، يارانشان و اسراء است كه چگونه ايثار و فداكاری را برای بشريت به ارمغان آورده اند، اين صفحه بحدی نورانی است كه دستگاه بنی اميه به اشتباه خود پی برد و هر كدام تقصير را به گردن ديگری انداخت، ديدند كه پيكر بی روح حسين(ع) از زنده ايشان برای آنها مزاحم تر است.


    تربت مرقد امام، كعبه صاحبدلان شد بطوريكه زينب(س) فرمود:

"كدكيدك ، واسع سعیک ، ناصب جهدك فو لله لاتمحوذكرنا، ولا تميت و حينا":

"هر نقشه ای كه داری ، بكار ببر ولی مطمئن باش تو نمی توانی برادر مرا بكشی ، برادرم زندگيش طوری ديگر است او نَمُرد بلكه زنده تر شد."

حتی خود امام در شب عاشورا می فرمايد: من يارانی در جهان بهتر از ياران خود سراغ ندارم و شما را بر ياران جنگ بدر كه ياران پيغمبر(ص) بودند ترجيح می دهم. اشخاص نورانی كننده اين صفحه امام حسين (ع)، حضرت اباالفضل (ع)، علی اكبر(ع)، علی اصغر(ع)، حبيب بن مظاهر ، زهير،  مسلم بنی عقيل و مسلم بن عوسجه هستند.

 

منبع:http://www.emamhossein.com

+ نوشته شده در  شنبه پنجم دی 1388ساعت 10:40  توسط قاسمی  | 

اما درباره حضور این زنان در حادثه عاشورا بیشتر به محور  "پیام رسانى" باید اشاره کرد . البته جهات دیگرى نیز وجود داشت که فهرست وار به آنها اشاره مى ‏شود که هر کدام مى ‏تواند به عنوان " درس عبرت" مورد توجه باشد:
ـ مشارکت زنان در جهاد: شرکت در جبهه پیکار و همدلى و همراهى با نهضت مردانه امام حسین(ع) و مشارکت در ابعاد مختلف آن از جلوه‏هاى این حضور است. چه همکارى طوعه در کوفه با نهضت مسلم، چه همراهى همسران برخى از شهداى کربلا، چه حتّى اعتراض و انتقاد برخى همسران سپاه کوفه به جنایت هاى شوهران شان مثل زن خولى.
- آموزش صبر: روحیه مقاومت و تحمل زنان به شهادت ها در کربلا درس دیگر نهضت بود. اوج این صبورى و پایدارى در رفتار و روحیات زینب کبرى(ع) جلوه ‏گر بود.
ـ پیام رسانى: افشاگری هاى زنان و دختران کاروان کربلا چه در سفر اسارت و چه پس از بازگشت به مدینه پاسدارى از خون شهدا بود. سخنان بانوان، هم به صورت خطبه جلوه داشت، هم گفتگوهاى پراکنده به تناسب زمان و مکان.


ـ روحیه بخش: در بسیارى از جنگ ها حضور تشویق آمیز زنان در جبهه، به رزمندگان روحیه مى ‏بخشید. در کربلا نیز مادران و همسران بعضى از شهدا این نقش را داشتند.
ـ پرستارى: رسیدگى به بیماران و مداواى مجروحان از نقش هاى دیگر زنان در جبهه‏ ها، از جمله در عاشوراست. نقش پرستارى و مراقبت حضرت زینب(س) از امام سجاد(ع) یکى از این نمونه ‏هاست. (1)
ـ مدیریت: بروز صحنه ‏هاى دشوار و بحرانى، استعدادهاى افراد را شکوفا مى‏سازد.
نقش حضرت زینب(ع) در نهضت عاشورا و سرپرستى کاروان اسرا، درس«مدیریت در شرایط بحران»را می ‏آموزد. وى مجموعه بازمانده را در راستاى اهداف نهضت، هدایت کرد و با هر اقدام خنثى کننده نتایج عاشورا از سوى دشمن، مقابله نمود و نقشه‏ هاى دشمن را خنثى ساخت.


ـ حفظ ارزش ها: درس دیگر زنان قهرمان در کربلا، حفظ ارزش هاى دینى و اعتراض به هتک حرمت خاندان نبوت و رعایت عفاف و حجاب در برابر چشم هاى آلوده است. زنان اهل بیت، با آن که اسیر بودند و لباس ها و خیمه‏های شان غارت شده بود و با وضع نامطلوب در معرض دید تماشاچیان بودند، اما اعتراض کنان، بر حفظ عفاف تأکید مى ‏ورزیدند. امّ کلثوم در کوفه فریاد کشید که آیا شرم نمى ‏کنید براى تماشاى اهل بیت پیامبر جمع شده ‏اید؟
وقتى هم در کوفه در خانه‏ اى بازداشت بودند، زینب اجازه نداد جز کنیزان وارد آن خانه شوند. در سخنرانى خود در کاخ یزید نیز بر این گونه گرداندن بانوان شهر به شهر، اعتراض کرد: «امن العدل یابن الطلقاء تخدیرک حرائرک و امائک و سوقک بنات رسول الله سبایا قد هتکت ستورهن و ابدیت وجوههن یحدو بهن الأعداء من بلد الى بلد و یستشرفهن اهل المناهل و المعاقل و یتصفح وجوههن القریب و البعید و الغائب و الشهید...» (2) و نمونه‏ هاى دیگرى از سخنان و کارها که همه درس ‏آموز عفت و دفاع از ارزش هاست.
ـ تغییر ماهیت اسارت: اسارت را به آزادى بخشى تبدیل کردند و در قالب اسارت، به اسیران واقعى درس حریت و آزادگى دادند.
ـ عمق بخشیدن به بعد عاطفى و تراژدیک کربلا: گریه ‏ها، شیون ها، عزادارى بر شهدا و تحریک عواطف مردم، به ماجراى کربلا عمق بخشید و بر احساسات نیز تأثیر گذاشت و از این رهگذر، ماندگارتر شد.

 





+ نوشته شده در  شنبه پنجم دی 1388ساعت 10:38  توسط قاسمی  | 

یا ضامن آهو ما محتاج گوشه چشمی از تو هستیم تا دلمان بسوی تو به پرواز در آید

از اصول اخلاقی كه در زندگی همه‌ی امامان فراوان دیده شده است جود و سخاوت است. سخاوت در مقابل بخل قرار دارد، یعنی انسان از امكانات مادی و معنوی كه در اختیارش وجود دارد فقط خودش استفاده نكند بلكه با بخشش به دیگران قسمتی از مشكلات آنها را حل كند و دیگران را از نعمت‌هایی كه خداوند به او داده، چه نعمت مادی و چه نعمت‌های معنوی مانند علم برخوردار كند.(23)

سخاوت از «سخاء» گرفته شده است و «سخا النار و یسخوها»، یعنی این كه اگر خاكستر آتش را از آتش پاك كنیم، بهتر می‌سوزد و روشنایی‌اش بیشتر می‌شود،‌ بنابراین تعریف سخاوت كه از همین ریشه است موجب روشنایی و گرم كردن كانون خانواده‌های بینوایان می‌شود.(24)

شاید بهترین تعریف درباره سخاوت بیان امام رضا علیه السلام باشد كه فرمودند:

«السخی یاكل من طعام الناس لیاكلوا من طعامه و البخیل لایاكل من طعام الناس لئلا یاكلوا من طعامه»؛  انسان سخاوتمند از غذای دیگران می‌خورد تا از غذای او بخورند، ولی انسان بخیل از غذای دیگران نمی‌خورد تا از غذای او نخورند.»(25)

 در بررسی سیره امام رضا علیه السلام ویژگی بذل و بخشش بسیار به چشم می‌خورد. ایشان بسیار صدقه پنهانی می‌دادند و اموال خویش را بین نیازمندان تقسیم می‌نمودند. روایت شده كه ایشان یك سال تمام ثروت خود را در روز عرفه بین نیازمندان تقسیم كردند. فردی به ایشان گفت: این گونه بخشش، ضرر است. حضرت فرمودند: این گونه بخشش ضرر و زیان نیست بلكه غنیمت است، هرگز چیزی را كه به وسیله آن طلب اجر و كرامت می‌كنید، غرامت و ضرر به شما نیاور.(26)

گزارش شده هر وقت سفره غذا را برای امام پهن می‌كردند كاسه‌ای نزدیك ایشان قرار می‌دادند، ایشان از هر نوع غذا مقداری را برمی‌داشتند و در آن كاسه می‌ریختند و دستور می‌دادند آن را بین فقرا تقسیم كنند. بعداً می‌فرمودند:

"فلا اقتحم العقبه(27)؛ باز هم به عقبه تكلیف تن در نداد ."

و می‌فرمودند: خداوند می‌داند كه همه مردم قدرت این را ندارند كه بنده آزاد كنند برای آنها راه دیگری قرار داده، و آن غذا دادن به فقرا است.(28)

شیوه امام علیه السلام در بخشش طوری بود كه حتی كسی كه مورد جود امام رضا علیه السلام قرار می‌گرفت، ذره‌ای احساس شرمندگی نكند. نقل شده كه ایشان در مجلسی با یاران خود مشغول صحبت كردن بودند، جمعیت زیادی در آن مجلس حضور داشتند كه ناگهان مردی بلند قامت و گندمگون وارد مجلس شد و به حضرت سلام كرد و گفت: من مردی از دوستان پدران و نیاكان شما هستم. از حج برمی‌گشتم كه خرجی خود را گم كردم، ‌اگر شما به من كمك نمائید تا به وطنم برسم پولی كه شما به من می‌دهی، از طرفتان صدقه خواهم داد. حضرت فرمودند: بنشین. بعد از مدتی كه جمعیت پراكنده شدند و جز عده‌ی كمی باقی نماندند امام به اتاقشان می‌روند و بعد از مدت كمی بازگشتند و دستشان را از بالای در بیرون آوردند و پرسیدند آن مرد كجاست؟ مرد جواب داد من در حضور شما هستم. ایشان فرمودند: این دویست اشرفی را بگیر و خرج كن، لزومی ندارد كه از طرف من صدقه بدهی از نزد من خارج شو تا ترا نبینم و تو نیز مرا نبینی. بعد از رفتن آن مرد، فردی كه در آنجا حضور داشت به امام رضا علیه السلام عرض كرد: شما نسبت به این شخص احسان و بخشش نمودید. علت این كه فرمودید تا شما او را نبینید و او شما را نبیند چیست؟ ایشان فرمودند: از ترس این كه مبادا شرمندگی در صورت او ببینم آیا از رسول خدا صلی الله علیه و آله) شنیده‌اید كه فرمودند: حسنه مخفیانه با هزار حج برابر است.(29) این عمل امام (علیه السلام) ما را متوجه مطلبی می‌كند و آن این كه اگر انسان وقتی چیزی به بینوایی یا سائلی می‌دهد بخشش نیست بلكه شكر نعمتی است كه خداوند به او داده است. انسان تا موقعی كه حقوق واجبش را نپرداخته در خطر  بزرگی قرار دارد بخشش امام به خاطر دوستی كردن با دیگران نیست بلكه به خاطر شكر كردن نعمت‌های خداوند است كه به ایشان داده است.

همچنین نقل شده است شخصی به حضرت علی ابن موسی الرضا علیه السلام گفت: به قدر جوانمردی خودتان به من عطا و بخشش كنید. ایشان فرمودند: این اندازه برای من مقدور نخواهد شد. او گفت: پس به اندازه مروت من عطا كن. حضرت فرمودند: این مقدار ممكن می‌شود پس از این جریان به غلام خودشان دستور دادند تا مبلغ 200 اشرفی به او بدهند.(30)

علاوه بر نیازمندان، سخاوت امام رضا علیه السلام شامل حال شاعران و دوستداران تواضع امام رضا چنان زیاد بود كه زمانی كه برای آن حضرت غذا می‌آوردند.

ایشان غلامان و خادمان و حتی دربان و نگهبان را بر سر سفره می‌نشاندند و با آنها غذا می‌خوردند. همچنین نقل شده زمانی كه آن حضرت تنها می‌شدند همه خادمان و غلامان خوشان را از كوچك و بزرگ جمع می‌كردند و با آنان سخن می‌گفتند و با آنها انس می‌گرفتند به طوری كه غلامان آن حضرت هیچ ترسی از ارباب و مولای خود نداشتند.(31)

تواضع امام به اندازه‌ای بود كه بعضی مواقع مردم ایشان را نمی‌شناختند و از افراد معمولی تمییز نمی‌دادند. نقل شده است كه روزی ایشان وارد حمامی می‌شوند مردی آن جا بود كه ایشان را نمی‌شناخت به امام می‌گوید بیا مرا مشت و مال بده. حضرت شروع به مالیدن دست و پای او كردند زمانی كه ایشان را شناخت عذر خواهی كرد ولی امام او را دلداری دادند.(32)

ادب و تواضع امام رضا علیه السلام نسبت به دیگران به اندازه‌ای بود كه اگر فردی بر امام وارد می‌شد ایشان به خاطر احترام گذاشتن به آن فرد از جایشان برمی‌خاستند و او را در مناسبت‌ترین مكان‌ها جا می‌دادند.(33)

 
+ نوشته شده در  جمعه هشتم آبان 1388ساعت 16:42  توسط قاسمی  | 

 

الصلاهُ الاسلامیه

مؤلف : محمد جعفر شمس الدین

ترجمه : سید رضا آل داود

 

نماز

ورزش بدن است

 

به راستی جسمی که عبارت  از مجموعه ای از اجزا می باشد هر عضو آن از مجموعه ی استخوان و بافتها و عضلات و اعصاب تشکیل شده است ،که در نقش معروف خود از خون تغذیه می کنند .

تمام این جسم دائماً احتیاج دارد به حرکتی که بر زندگی و فعالیت خود باقی بماند و همچنین رشد و پیشرفت خویش را تضمین می کند .

اگر این که ـ همانطوری که در علم وظایف اعضای بدن ثبت شده است ـ هر عضله ای را در بدن صاحبش به دست اهمال و سهل انگاری بسپارد، و آن را به حرکت در نیاورد پس به زودی پژمرده می شود و لاغر اندام می گردد و سپس میمیرد.

و این حرکات نماز را هنگامی که در آن می اندیشیم میابیم که تا یک حد معقولی از حرکت برای جسم را به عهده دارد و به حفظ زندگی و به رشد و نمو انسان کمک می کند .

بلکه به درستی این حرکات نماز شامل تمام جسم می شود به طوری که عضوی در آن باقی نمی ماند و هر گاه درست انجام گیرد این غذای حرکت به عدالت به تمام نقاط بدن می رسد.

ولی آن چگونه ممکن است .

در اینجا ما ناچاریم که با همدیگر آغاز کنیم ـ  ای مسلمان ـ یک گذر تند و سریعی را بر این حرکاتی که عرضه شده و نمازگزار آنها را به جا می آورد.

معلوم است که بر نمازگزار واجب است که دو دستش را به سوی گوش هایش در هنگام هر تکبیر گفتن بالا ببرد در حالی که با تکبیره الاحرام آغاز کرده باشد . و ما اگر بخواهیم تمام تکبیرهایی را که در آن نماز گزار دو دستش را تا گوشش در هر رکعت از نماز بالا می برد بشماریم هر آینه می پاییم که به هفت بار می رسد.که آن هفت بار هنگام تکبیره الاحرام و هنگام افتادن به به خاک برای رکوع و هنگام برداشتن سر از رکوع و هنگام افتادن به سجده و بلند کردن سر از سجده اول و باز دوباره افتادن به سجده دوم و بلند کردن سر از آن می باشد . و می دانیم که تمام رکعت های نماز های روزانه که هفده تا می باشد نمازگزار ناچار است که در تمام روزش تقریباً 120 مرتبه از دستانش استفاده نماید ( به کار برد ) و این عمل ورزشی خوب برای عضلات دست انسان نمازگزار بسیار مفید و سودمند است ، و سپس به رکوع و سجده می رسیم که آن دو هم از مهمترین حرکات نماز هستند.و رکوع عبارت است از خم شدن انسان به وسیله تنه اش به سمت جلو در حالی که دو دستش را بر دو زانویش تکیه داده است و شکلی افقی به خود گرفته است.

مقدار سود و فایده این عمل ورزشی برای تمام قسمت های بدن آشکار و روشن است و علاوه بر این که نماز ورزشی برای دو دست و دو ساعد است خالی از اعتماد هم نیست که این خم شدن همچنین ورزشی برای عضلات دو ساق و دو ران و لگن هم می باشد و خلاصه نماز ورزشی برای تمام جسم و تنه می باشد .

و سجده عبارت است از خم شدن انسان به وسیله تمام بدنش به طوری که پیشانی اش زمین را لمس می کند و همچنین مقدار سود و فایده این عمل ورزشی برای تمام اجزای بدن روشن و واضح است و این عمل ورزشی که در خلال رکوع انجام می گیرد ورزشی برای تمام استخوان های گردن است. مخصوصاً اگر بدانیم که تکیه کردن بر پیشانی در سجده شرط اساسی در صحیح بودن آن است به طوری که جدا قرار دادن آن که شدتی در آن نباشد کافی نیست و بنابر این مقدار ورزشی را هم که تمام انگشتان پاهها بدان دست میابند واضح و روشن است، هنگامی که بدانیم که سجده روی انگشتان پا می باشدو می دانیم که رکوع و سجود در تمام نمازهای پنجگانه واجب و ضروری است . و آن پنجاه و یک مرتبه است . و برای ما مقدار نقش آن دو در تغذیه بدن نسبت به تمام اجزا و اعضای آن روشن است.

و شایسته نیست که این ورزشی را که در اثنای حرکات نماز برای بدن انسان وجود دارد فراموش کنیم. بنابر این سهل انگاری و خود مختاری را پیشه خودت مساز. بلکه آن کاری است که وقت برای آن زدوده شده است به طوری که با حالتی که جسم در آن می باشد متناسب است به خاطر نیازی که بدن به حرکت دارد و در بدن نشاط و فعالیت برانگیخته می شود.

پس مثلاً نماز صبح مناسبت کاملی دارد برای حالتی که جسم در آن است. به طوری که انسان نیازمند است به چیزی که از او کثالت خواب و سستی او را دور کند. پس باعث می شود که انسان کارهای روزانه اش را در حال نشاط و خوشحالی آغاز کند. و همچنین نماز ظهر مناسبت کاملی دارد برای حالتی که جسم در آن است. به طوری که او نیازمند به چیزی است که از او حالت کسالت و تنبلی را که با او برخورد کرده است از او دور کند. در نتیجه بین این بدن سخت و جسم ملول و افسرده عملی تراوش می شود، همانطوری که او نیازمند به چیزی است که دور کند بعضی از اعضایش را مانند دو دستش و دو پا و صورت و سرش را از آنچه که روی آنها تأثیر مستقیم می گذارد مانند کثافت ها و گرد و غبار که به وسیله وضو و مقدمات آن که اساسی ترین مقدمات نماز است پاکیزه می گردد و اگر غیر از این باشد نماز درست نیست و بدین جهت از قول پیامبر نقل شده است که نماز صحیح نیست مگر به وسیله طهارت و پاکیزگی انسان.

و نماز عصر اینچنین است پس آن هم مناسبت کاملی ارد برای حالتی که جسم در آن است به طوری که انسان محتاج است به چیزی که از او کسالت مدت کمی و استراحت و خموشی را از او کنار بزند که آن بعد از قسمت اول از کار روزانه اش می باشد.

و همانا نماز مغرب که غالباً بعد از مدت کار دوم او می باشد و نماز عشاء یا خفتن که غالباً بعد از خردن شام است به انجام نوعی از حرکت که بر حضم غذا کمک می کند و آن را آسان گرداند احتیاج دارد. و یا این که وقت این نماز قبل از رفتن او به رختخواب است بنابر این نماز انسن را کمک می کند تا از یک خواب شیرین و آرامی بهره مند گردد. و مخفی و پنهان نمی باشد که این حرکت آرام که بعد از صرف شام و قبل از داخل شدن به رختخواب صورت می گیرد از مهمترین سفارشاتی است که پزشکان بدان نصیحت میکنند.

بنابر این تمام این ها توضیح می دهد که چگونه نماز اسلامی ورزشی برای بدن این انسان است.

 

نماز

غذایی برای

عقل

 

همانطوری که نماز اسلامی ورزشی برای بدن بود همچنین غذایی برای عقل می باشد.

ولی چگونه ؟

در واقع از بسیاری از متون اسلامی فهمیده می شود که اشکال آن خالی از محتوا و مضمون نیست مگر در سطح روش های عملی و زمینه عبادت که برای انسان در هر حالی وجود دارد و نمازی که در حد خودش همانند حرکات و آیات و دعاها و ذکرها که خالی از محتوا و مضمون باشد از نظر اسلام هیچ ارزشی برای آن نیست.

و همانا ارزش هر ارزشی به اندازه چیزی است که عقل انسان از مفاهیم و افکار و ارزشهایی که آن دعاها و این آیات از آن حکایت می کنند استفاده کند .

و بدین ترتیب بر نمازگزار واجب است هنگامی که می ایستد برای خواندن کتاب خداوند یا وقتی که بعضی از دعاهای روایت شده و ذکر های واجب را تکرار می کند باید در محتوای فکری آن اندیشه و تفکر نماید. و نه اینکه این قراعت و ذکر ها را بالا ببرد.

 

 

به طوری که اگر وجود این دعاها از لق لقه ی زبان تجاوز نکند عقل انسان از آن ذره ای استفاده نمی کند .

بلکه اسلام انسان را نهی میکند از اینکه مستقیماً در آن حالتی که شایسته آن نیست که با او باشد وارد نماز شود و آن گفته ی خداوند تعالی است که فرمود : سوره نساء آیه 46 (( ای آنانکه ایمان آوردید به نماز نزدیک نشوید در حالی که مست هستید تا اینکه بدانید که چه می گویید )) به طوری که مقصود از مستی در این آیه کریمه مستی خواب است و آن حالتی است که انسان آگاهی کامل را دارا نیست یعنی بیدار شدن او از رختخوابش به طور مستقیم است. آن آگاهی مطلوب برای تحقیق یافتن علم نسبت به آنچه می گوید و می خواند . علم و فهم و درک می باشد. و به هدفی که اشاره کردیم فرمایش پیامبر است که می فرماید: (( نماز برای کسی که نتواند بول خودش را نگه دارد صحیح نیست )) .و المحتقن به آن کسی گفته می شود که در اثنای نمازش بول خارج کند یا ادرارش را نتواند کنترل کند و همچنین درباره کراهت و زشتی نماز برای کسی که این دو کثیف و پلید را که عبارتند از غائط و بادو یا غائط و بول را از خود خارج کند . از حضرت پیامبر آمده است: (( پس نماز فرد محتقن به صورت صحیح و کامل نیست و نماز کسی که بول و غائط خود را خارج کند کراهت دارد.))

واضح و روشن است که بدین ترتیب ممکن نیست که انسان تمام وجودش به سوی پروردگارش متمرکز شود .پس هنگامی که نمازگزار سوره فاتحه را می خواند و در الفاظ و آیات آن اندیشه می کند شایسته است که عقلش را در ابعاد فکری آن آیات باز کند.

پس هر گاه این گفته خداوند تعالی (( الحَمدُ للهِ رَبِّ العالَمین)) را می خواند ذهنش به سوی دروازه ای که در ستایش خدای منزه و مقتضیات آن حمد است پر می زند و ذهن او به سوی بعد فکری این آزادی منتقل می شود.و چیزی که به دنبال آن انتقال می آید ضرورت استواری ستایش خداوند بزرگ و بلد مرتبه است. به اعتبار نعمت های او که قابل شمارش نیست و عقل به ضرورت سپاس گزاری خداوند حکم می کند در غیر این صورت انسان بی دین و کافر است و توجه و عنایت کردن به او شایسته نیست و هیچ لطف و رحمتی شامل حال او نمی شود. و این کفر و آن بی دینی موجب از دست رفتن آن نعمت ها از انسان می شود و از گفته خداوند متعال روشن است که می فرماید: سوره نحل آیه 113 (( خداوند برای شما مثل آورد مثل شهری را ( چون شهر مکه ) که در آن امنیت کامل حکم فرما بود و اهلش در آسایش و اطمینان زندگی می کردند. و از هر جانب روزی فراوان به آنها می رسید تا آنکه اهل آن شهر نعمت خدا کفران کردند خدا هم به موجب آن کفران و گناه طعم گرسنگی و بیم ناکی را به آنها چشانید.  

از گفته پیامبر است که فرمود " همانا برای نعمت ها زوال و نابودی است و همانند پرنده ای وحشی است که زود پرواز می کند پس آنها را به وسیله شکر و سپاس مقید گردانید."

همانطوری که ذهن مؤمن نسبت به قسمت دوم این آیه (( ربَّ العالمین )) پر می زند به سوی بعد فکری که اعتقادش را به پروردگاری خداوند این جهان نشان می دهد .

و تصور او که مقدار شمول آن پروردگار برای تمام این جهان است عبارتند از عالم انسان و عالم جن ـ عالم فرشتگان ـ و عالم حیوانات و عالم گیاهان و عالم جمادات پس جلوی این حقیقت کوچک می شود و غرورش جلوی احساسش شکسته می گردد زیرا که او چیزی نیست مگر ذره ای که در وسط این جهان قرار دارد جهانی را که مقدار امتدادش و تعداد آن را نمی داند مگر پروردگاری که او با تمام بندگی و فروتنی و تسلیم به او معتقد است. هنگامی که مؤمن آن سخن خداوند متعال را می خواند (( مالک یوم الدین ))  ذهنش به تصور روز قیامت منتقل می شود و چیزی است که به دنبال این تصور از مفهوم عمیق فلسفی ثواب و عقاب می آید و این بعد فکری کامل پشت این فلسفه است و این متبلور شده در عملی قاطع که انسان را منع می کند از اینکه سرکشی کند و ستم نماید و تجاوز کند و فرصت را غنیمت شمارد و بهره کشی کند.

هنگامی که مؤمن آن قیامت را تصور می کند می بیند که به جز خداوند هیچ حاکم و واسطه و پناهگاه و گریزگاهی برای او وجود ندارد .

هنگامی که نمازگزار این گفته الهی (( غیر المغضوب علیهم و لا الضالین )) را می خواند ذهنش در گردش فکری منتقل می شود .

 

 

 

 

 

 

 

چیزی را که این دعوت اسلامی در شروع نورانی اش با آن برخورد کرد عبارت بود از کارهایی که ایجاد شک و شبه می کرد و باعث گمراهی و جنگ می شد که همه این ها از جانب دشمنان خداوند و انسانیت صورت میگرفت و چیزی که به دنبال این انتقال می آید از بعد فکری این است که در کانونی ثابت مجسم شده است که برای همیشه و به طور مطلق بین حق و باطل و پیروان آن دو در هر زمان و مکانی جدایی بیاندازند ولی پیروان حق به طور استوار معتقد هستند که پیروزی عاقبت برای مسلمانا است به شرط اینکه پایداری و استقامت کنند و در راه آنچه معتقدند فداکاری نمایند .

هر گاه نماز گزار در نمازش در رکوع خممی شود یا در حال سجده پیشانی خود را در روی زمین به خاک می مالد ذهنش به سوی سجده اولی که به وسیله آن خداوند آدم را گرامی داشت منتقل می شود چنانکه این احترام بر آدم به سوی تمام فرزندانش سرایت کرد هنگامی که فرشتگانش را به پرستش او فرمان داد.

سوره حجر آیه 29 (( پس چون آن را راست کرم در آن از روح خودم دمیدم پس برای او سجده کنان بیفتید. ))

و چیزی که در بطن و محتوای آن کرامت است این است که خداوند بزرگترین امانت ها را بر او بار نموده است و آن امانت عقیده می باشد.

همانطوری که ذهنش به صورت دیگری منتقل می شود در آن اولین گناه آدم در عالم هستی مجسم می گردد و معصیتی را که شیطان بر آن فرمان الهی انجام داد و شیطان به خاطر حسد و کینه و قیاس فاسدش برانگیخته شده است و دشمنی همیشگی خود را برای این انسان اعلام کرد و وظیفه فساد و هلاکت او را هم به عهده گرفت و این مخلوق بعد از این گردش فکری کافر می شود برای این که به وسیله سجودش که آن نزدیک ترین چیزی است در او به سوی پروردگارش از قبول همان امانت و طمعش در افراط نکردن آن امانت یا خیانت در آن راهنمایی گردد.

 

 

 

 

 

عزم و اراده را پیشه خود گردانید تا اینکه تمام وسوسه های شیطانی را در خودش از بین ببرد در حالی که در آشکارترین صورت های فروتنی و خواری و تسلیم از ریسمان ها و مکر های شیطان به خداوند پناه برده است.

و هنگامی که زبان نمازگزار به شهادتین ((  اَشهَدُ اَن لا الهَ الا الله وَحدهُ لا شریکَ لَه، و اشهَدُ اَنَ محمداً عبدهُ و رسولُهُ )) باز می شود ذهنش به بعد فکری برای این شهادت منتقل می گردد و آن تنها دانستن خداوند در هر چیزی است و همچنین تنها داشتن او در عبادت و در حاکمیت و شریعت را شامل می گردد. و آنچه در آن است انتقال یافتن به بعد فکری دیگر است و آن آزاد شدن متلق وجدان انسانی از هر نوع بندگی زمین و از هر شکل بندگی انسان برای انسان می باشد. . از تمام اینها به روشنی آشکار است که نماز اسلامی همچنین می تواند غذایی برای عقل انسان باشد .  

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم اسفند 1387ساعت 10:28  توسط قاسمی  | 

بسمه تعالی

مقاله

نوشته ای را که خدمتتان تقدیم می دارم در مورد " عوامل مهمی است که تأثیر نیرومند و مستمری بر سقوط موقعیت زبان عربی داشته است " امیدوارم پذیرای آن باشید.

اختلاط فرهنگی و هرج و مرج در نظام اموزش و پرورش

در نتیجه این اختلاط فرهنگی است که طوفان بی بند و باری ها و هرج و مرج فکری " آموزش "و فرهنگ کشور ما را میدان تاخت و تاز خود قرار داده و آن را به دور از اصول اسلامی پرورش که در شرف فراموشی است و جز در سخن گفتن از گذشته و یا افسوس بر مرگ عظمت نیاکان به خاطر نمی آید نگه داشته است. امروزه کشور های مسلمان به صورت سرزمین های امن و مساعدی برای مدارس و مؤسسات آموزشی بیگانه از هر نژاد و دین و با هر گونه طرز تفکر و فرهنگ مناسب با جنس ، ملّیت و زبان خود در آمدند .خطرناک ترین این گونه مدارس بیگانه مدارس تبشیری و میسیونری مسیحی است که علناً با اصول و فرهنگ اسلامی دشمنی ورزیده و آن را مورد حمله و تعرض قرار می دهند .

استعمار در کشورهای تحت تسلط خود به تأسیس نوع تازه ای از مدارس پرداخته که نخستین وظیفه آنها ترویج زبان خارجی است که استعمار گران آن را علیرغم نا آشنایی مردم به صورت زبان رسمی در آوردند و ناگزیر عده ای را نیز به عنوان مترجم و کارمند که با زبان تحمیلی استعمار یا زبان رسمی اداری و بازرگانی آشنایی دارند استخدام کرده اند.

بدیهی است که مدارس مزبور هیچ توجهی به دین یا فرهنگ اصیل مردم نداشته است و حتی زبان عربی را در برخی نقاط ممنوع کرده و تا امروز نیز ممنوع می باشد. اگر چه بیشتر ملتهای ما به استقلال سیاسی خود دست یافته اند ولی در تغییر و اصلاح کامل وضع فرهنگی خود موفق نبوده اند .  

و همچنین دولت های عربی که موقعیت و ارزش زبان عربی را به عنوان زبان رسمی احیاء کرده اند تا کنون نتوانسته اند عظمت پیشین وسیادت کامل آن را در زمینه دانش و آموزش عالی بدان برگردانند و زبان خارجی همچنان در دانشگاهها به صورت زبان علمی باقی مانده است. این است که نقش اصلی زبان قرآن به عنوان حلقه اتصال بین زبانهای مختلف و ملی مسلمانان و زبان علمی همه آنها علیرغم اختلاف کشور ها و زبانهایشان فراموش شده است.

زبان عربی در اسلام زبان قرآن و قرآن نیز کلید دانش است بنابراین بر هده مسلمانان است که زبان قرآن را زبان علمی بین المللی خود قرار دهند ، و تحقیقات علمی در تمام نقاط جهان اسلام را به جای نگارش به زبان های مختلف خارجی که نماینده فرهنگ بیگانه هستند و اصول و منابع آنها با اساس قرآن در تضاد است به یک زبان آن هم زبان قرآن به رشته تحریر در آورند .

باید دانست که مهمترین گام در راه احیای فرهنگ اسلامی خود این است که موقعیت علمی زبان عربی را که در اسلام داشته به آن باز گردانیم و در این امر دانشمندان و متفکرین ما نقش اساسی بر عهده دارند.

ولی در کشور های عرب زبان عربی به عنوان زبان رسمی اداری موقعیت خود را بازیافته که باز علیرغم آن به مقام اولیه خود به عنوان زبان علمی در خدمت علوم جدید یا دروس علمی و عملی مدارس عالی و دانشگاهها نرسیده است . و جوانان ما در بسیاری از کشور های عربی ناچارند دروس طب، مهندسی، شیمی، فیزیک و امثال آن را در دانشگاهها و برخی مؤسسات عالی به زبان استعمارگران فراگیرند و این کار فقط به این علت صورت می گیرد که کتب و مراجع علوم مذکور همواره به زبان خارجی نوشته شده و کمتر به زبان عربی یافت می شود و مسئول کمیابی این گونه مراجع علمی به زبان عربی خود ما هستیم نه" زبان " .

یادگیری زبان خارجی در تمام سطوح تحصیلی دامن جوانان ما را گرفته و تعداد ساعاتی که دانشجو ملزم به صرف آنها در تحصیل زبانهای خارجی است به قدری زیاد است که وقتی برای دانشجو باقی نمی ماند تا با علاقه و آرامش به آموختن قرآن و علوم مربوط به فرهنگ اصیل اسلامی بپردازد.

بدین صورت مبارزه نامتعادلی بین مدارس قدیم از یک طرف و زبان خارجی تحمیلی و مدارس جدید آن از طرف دیگر آغاز شد که اغلب منتهی به پیروزی زبان بیگانه و شکست زبان عربی و فرهنگ اسلامی آن گشته است.

و مادام که نیروی زبان بیگانگان بر نیروی زبان عربی فائق آمده و مدارس و مراکز آموزش آن را در انزوا و سرخوردگی قرار داده است سخن از دانش و فرهنگ اسلامی بیهوده خواهد بود.

و در این مورد نباید تنها استعمار و اشغال گران بیگانه را مقصر دانست . زیرا خود ما بعد از استقلال  نیز زبان بیگانه را همواره بر زبان اصیل خود ترجیح داده ایم در حالی که چنین پدیده ای در کشور های دیگر نظیر آمریکا ، بریتانیا ، فرانسه ، آلمان و غیره هرگز به ظهور نپیوست.

ممکن است برخی علت آن را در پیشرفته بودن این کشور ها بدانند این عده عقب ماندگی در تمدن را با عقب ماندگی در دانش و فرهنگ اشتباه می کنند در صورتی که این منطق درستی نیست زیرا ملت های بسیار کوچک تر و از لحاظ دانش و فرهنگ پایین تر از ما وجود دارند که هرگز زبان یا نظام آموزشی بیگانه را بر زبان و آموزش اصیل خود ترجیح نداده اند بنابر این حقیقت این است که عقب ماندگی علت این وضع نیست بلکه تن دادن به عقب ماندگی و تسلیم در برابر آن و فقدان ایمان و اراده مستحکم برای غلبه بر آن علت واقعی چنین وضع است.

بنابراین بایستی ارتباط بین بان عربی و زبانهای اسلامی دیگر را به ویژه آنهایی که با حروف عربی نوشته می شوند هرچه بیشتر مستحکم ساخت زیرا اگر علمای ما برای انتخاب یا ساختن اصطلاحات علمی و تهیه فرهنگی در تمام رشته های علوم جدید به زبان عربی کوشش های لازم را به عمل آورند نه تنها این تکلیف شاق از عهده دانشمندان زبان های دیگر اسلامی خواهد افتاد بلکه راه برای استفاده آنها از اصطلاحات عربی به جای اصطلاحات خارجی هموار خواهد شد.

اینک به برخی حوادث شبه سیاسی که موجب انحراف آموزش و فرهنگ از اصل عربی در کشورهای اسلامی غیر عرب گردیده است اشاره می کنیم.

1ـ ترکیه

ترکیه در تبدیل خط عربی به لاتین و منع اذان به زبان عربی و قطع رابطه ی زبان ترکی با زبان عربی تا حد اخراج کلمات عربی یا رساندن آنها به حداقل ممکن در زبان ترکی و جلوگیری از تدریس زبان عربی گوی سبقت را از کشور های دیگر ربوده است. اگر چه اخیراً اوضاع رو به بهبود نهاده و گرایش های جدیدی به ظهور رسیده است ولی باز هم مشاهده می شود که زبان عربی از برنامه های آموزشی ملی و فرهنگ عمومی مردم دلیر و با ایمان ترک حذف شده است.

2ـ ایران

روزگاری در ایران سر و صدای استعمال " فارسی سره " ( خالص ) همه جا را فرا گرفته بود ولی این سر و صدا به زودی بر اثر برخورد به سنگ واقعیت که تابع امیال و خواسته های این و آن نیست فروکش کرد و آبهای فارسی سره از آسیاب افتاد. و باید گفت که صاحب نظران و ادبای ایران خود به اهمیت زبان عربی در استحکام زبان فارسی اعتراف کردند و می بینیم که وضع ایران از این لحاظ پسندیده تر از سایر کشور های اسلامی غیر عرب می باشد زیرا آموزش عربی برای دانش آموزان و دانشجویان رشته ادبیات تعالی ترین مدارج تحصیل اجباری است.

 

 

3ـ پاکستان

کشور جوان پاکستان که بر اساس اسلام و برادری اسلامی تشکیل یافت خیلی زود به انحتاط و نازایی فرهنگی و تعصب های ناسیونالیستی مخالف با اسلام دچار شد و آثار این بیماری خطر ناک در افتخار در زبان اردو به عنوان یک زبان اسلامی به ظهور پیوست. در حقیقت طرفداران و حماسه گویان زبان اردو دوستداران صادق زبان انگلیسی و هواداران سر سخت ترویج انگلیسی به صورت یک زبان اجباری و قابل احترام هستند. و باید اضافه کرد که رجز خوانان زبان اردو همه از کسانی هستند که با فرهنگ و زبان انگلیسی تحصیل کرده و عمداً زبان عربی را ترک کرده و دنبال فراگیری آن نرفته اند چناچه از قدیم گفته اند " الناس اعداء ما جهلوا " ( مردم دشمن آنچیزهایی هستند که نمی دانند)

4ـ بنگلادش

 آموزش زبان عربی در بنگلادش وقتی مطرح شد که فکر تبدیل خط هندی ( خط کتابت بنگالی ) به خط عربی رواج یافت ولی متأسفانه تنها به این بهانه که خط عربی در کتابت زبان اردو به کار می رود این فکر به مرحله عمل در نیامد و خط عربی حرمت شایسته خود را از دست داد. و زبانی جز بنگالی و انگلیسی در عرصا آموزش و فرهنگ بنگلادش باقی نمانده است و نمی دانیم کدام یک بر دیگری برتری دارد و مسلم این است که زبان و خط عربی همچنان فراموش شده و زبان بنگالی پیوسته با خط هندی نوشته می شود.

5ـ جنوب شرقی آسیا ( اندونزی و مالزی )

این کشور ها مدت های زیادی کاملاً تحت تأثیر عربیت قرار داشتند به طوری که بسیاری به عربی سخن می گفتند و هر دو زبان به خط عربی نوشته می شدند تا اینکه عصر جمهوری خواهی و دموکراسی فرا رسید و مسلمانان را وادار کرد که از بسیاری از عناصر فرهنگی خود به نفع اقلیت غیر مسلمان صرف نظر کند در نتیجه ابتدا اندونزی و سپس مالزی خط عربی را به خط لاتین تبدیل کردند.

به طور خلاصه باید بگوییم وکلای مدافعی دیده می شوند که هر قانون رومی، انگلیسی، فرانسوی و سوئیسی را جز کتب قوانین عربی و قرآن و سنت را می خوانند و آنگاه در مجامع علمی و محافل دولتی دم از فقه و قانون اسلامی می زنند. و همچنین سایر گروههای تحصیل کرده و رشد یافته با فرهنگ بیگانه در کشور های اسلامی غیر عرب هستند که قرآن را از روی ترجمه انگلیسی آن می خوانند و احادیث را از راه ترجمه های انگلیسی مورد مطالعه قرار می دهند و برای اطلاع یافتن از قوانین اسلامی دست به دامن تألیفات انگلیسی در این زمینه می شوند. و همچنین افراد تحصیل کرده فرنگستانند که نوجوانان نابالغ مسلمان را به دانشگاههای اروپا و آمریکا اعزام می کنند تا علوم قرآن، حدیث، فقه و تاریخ اسلام را از یهودیان و مسیحیان بیاموزند.و حتی در موارد مربوط به ادب عربی دانشجویان کشورهای اسلامی غیر عرب در دانشگاههای اروپا و آمریکا مجبور به یادگیری زبان آلمانی و فرانسه هستند تا به اخذ مدارک عالی در ادبیات عرب نائل شوند. ولی وقتی به وطنشان بر می گردند می بینند که عربی بسیار نا توان تر و بی اهمیت تر از قبل شده و اصلاً فراموش شده است.و در نهایت باید سخن دکتر محمد اقبال را در نظر داشته باشیم که او همیشه به جوانان مسلمان هشدار می داد که مبادا روزی در دروس مربوط به اسلام شاگرد خاور شناسان باشند بلکه در این مورد باید به بزرگان و علمای قابل اعتماد مسلمان و با اخلاص در مصر و ایران و سایر کشور های عربی و اسلامی مراجعه کنند.

 

 

 

شاهین شهر اسفند 87

من الله التوفیق

سید رضا آل داود

 

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم اسفند 1387ساعت 10:20  توسط قاسمی  |